Incidence vs. Prevalence

Częstość występowania (ang. prevalence) jest miarą epidemiologiczną określającą jak często dana choroba występuje w populacji. Częstość występowania określa ile chorób występuje w populacji w określonym momencie. Częstość występowania oblicza się przez podzielenie liczby osób z chorobą w danym punkcie czasowym przez liczbę badanych osób. Dla przykładu, wśród 6139 osób, 519 cierpi na nietrzymanie moczu w danym punkcie czasowym badania. A zatem częstość występowania nietrzymania moczu wynosiła 519/6139 = 0,085. Częstość występowania, jest często wyrażana jako procent, obliczona przez pomnożenie współczynnika o 100. W powyższym przykładzie, częstość występowania nietrzymania moczu wynosi więc 8,5% (lub w zaokrągleniu wynosi 9%). Innym sposobem wyrażenia częstości występowania choroby, zwłaszcza jeśli jest on niski, to liczba przypadków na 100 000 ludności. Dla przykładu, łatwiejsze jest określenie wyników jako “66 przypadków na 100 000 ludzi”, niż określenie „częstość wynosi 0,00066”.

Kolejną miarą epidemiologiczną jest współczynnik zachorowalności (ang. incidence). Współczynnik zachorowalności mierzy częstość występowania nowych przypadków choroby. Współczynnik zachorowalności jest liczony jako liczba nowych przypadków choroby w określonym przedziale czasowym (zazwyczaj w okresie roku), podzielona przez wielkość rozpatrywanej populacji, która początkowo była wolna od choroby. Dla przykładu, współczynnik zachorowalności na zapalenie opon mózgowych w Wielkiej Brytanii w 1999 r. można obliczyć poprzez znalezienie liczby nowych przypadków zapalenia opon mózgowych zarejestrowanych w 1999 r. i podzielenie tej liczby przez ludność Wielkiej Brytanii. Ponieważ ta częstość występowania byłaby bardzo mała, mamy tendencję do rozważania liczby przypadków na 100 000 osób.

Źródło: Nicola J Crichton, Journal of Clinical Nursing, 9, 178-188.