„Jak Cię widzą, tak Cię piszą…”

Wielu badaczy decyduje się na publikacje w języku angielskim mimo tego, że ten język nie jest ich językiem ojczystym (Shock et al. 2016). Ze względu na dominację języka angielskiego w literaturze naukowej, daje to szanse na szerszą wymianę myśli naukowej i przekłada się tym samym na większą liczbę odbiorców manuskryptu (Shock et al. 2016). Dla przykładu, artykuły w języku angielskim dotyczące obszaru stomatologii są średnio pięciokrotnie częściej cytowane aniżeli te napisane w innych językach (Poomkottayil et al. 2011).
Niestety, niedociągnięcia językowe autorów nieanglojęzycznych mogą utrudnić publikację nawet najlepszych wyników naukowych (Saposnik et al. 2014, Shock et al. 2016). Autorzy artykułu opublikowanego w czasopiśmie Stroke (Saposnik et al. 2014) przeanalizowali 14949 manuskryptów (9259 od autorów nieanglojęzycznych i 5690 od autorów anglojęzycznych) wysłanych do tegoż czasopisma w latach 2004–2011. Współczynnik publikowalności był dużo wyższy w przypadku autorów anglojęzycznych aniżeli nieanglojęzycznych (29.9% versus 15.8%; P<0.0001) (patrz Tabela poniżej; Gustavo Saposnik et al. Stroke. 2014; 45:1862-1868). 
Reasumując, wyższy wskaźnik publikowalności wiąże się bezpośrednio z biegłością w posługiwaniu się językiem angielskim, co zostało także potwierdzone przez innych badaczy (Man et al. 2004; Victora & Moreira, 2006; Meneghini & Packer, 2007, Vasconcelos et al. 2007 and 2008, Moreno et al. 2012, Saposnik et al. 2014). Z kolei Saposnik et al. (2014) sugerują, że dobrym rozwiązaniem dla autorów nieanglojęzycznych jest korzystanie ze specjalistycznych serwisów zajmujących się profesjonalną edycją/redakcją tekstów naukowych (Saposnik et al. 2014).

Table: Acceptance Rate by Native Language and English Proficiency of the Country of the Corresponding Author.

  No. of Submissions  No. of Accepted Articles  Acceptance Rate, % 
 Overall submissions  n=14949  n=3161  
 English-speaking countries  5690  1702  29.9
 Non–English-speaking countries  9259  1459  15.8